Σ. ΑΡΝΑΟΥΤΑΚΗΣ (ΠΑΣΟΚ) - Η φτώχεια στην Ελλάδα πλήττει περισσότερο τις γυναίκες και τα παιδιά

Σύμφωνα με απάντηση του αρμόδιου  Επίτροπου για θέματα Απασχόλησης και Κοινωνικών Υποθέσεων κ. Vladimir Spidla  σε ερώτηση του Ευρωβουλευτή του ΠΑ.ΣΟ.Κ Σταύρου Αρναουτάκη, για τις επιπτώσεις της οικονομικής κρίσης στους Έλληνες εργαζομένους, οι οποίες διαφαίνονται στα επίπεδα ανεργίας και φτώχειας, τα παιδιά και οι Ελληνίδες ηλικιωμένες εμφανίζονται ως οι πιο ευάλωτες ομάδες πληθυσμού. Επίσης, όπως τονίζει ο Ευρωπαίος Επίτροπος «οι μονογονεϊκές οικογένειες,  τα άτομα με αναπηρία και οι μετανάστες συγκαταλέγονται μεταξύ των ομάδων που χρειάζονται ιδιαίτερη μέριμνα στην Ελλάδα».

Σύμφωνα με τα πιο πρόσφατα επικαιροποιημένα στοιχεία της Eurostat σε κοινοτική κλίμακα, το ποσοστό ανεργίας έφτασε στο 7,6% τον Ιανουάριο του 2009  από 6,8% τον Ιανουάριο του 2008, ενώ η ανεργία των νέων την αντίστοιχη περίοδο αυξάνει από 14,7% στο 17,0%.  Τα στοιχεία αυτά στην περίπτωση της Ελλάδας δεν είναι διαθέσιμα.
Σε ό,τι αφορά τα επίπεδα φτώχειας, σύμφωνα με τα πιο πρόσφατα στοιχεία του 2007, η Ελλάδα μαζί με την Ιταλία και Ισπανία  κατέχει τη δεύτερη θέση στην Ευρωπαϊκή Ένωση, με ποσοστό 20% του συνολικού πληθυσμού να βρίσκεται κάτω από τα όρια της φτώχειας. Γεγονός που αποδεικνύει ότι οι Έλληνες πολίτες, ακόμα και πριν την οικονομική κρίση το 2007,  εμφάνιζαν υψηλότερα ποσοστά φτώχειας σε όλες της κατηγορίες πληθυσμού από τον μέσο ευρωπαϊκό όρο. Ιδιαίτερα ανησυχητικά για τις επιπτώσεις της οικονομική κρίσης παραμένουν για τη χώρα τα υψηλά ποσοστά φτώχειας των παιδιών (23%) και των ηλικιωμένων (23%) ενώ χαρακτηριστικά στην περίπτωση των ηλικιωμένων γυναικών το ποσοστό ανέρχεται στο 25%.
Σύμφωνα με τον Επίτροπο, τα κράτη μέλη, οι κοινωνικοί εταίροι και τα άλλα ενδιαφερόμενα μέρη θα επικεντρώσουν το κοινό τους έργο το 2009 στις πολιτικές των κρατών μελών που στοχεύουν στη διατήρηση της απασχόλησης και της κοινωνικής συνοχής.  Στα πλαίσια αυτά, τον Σεπτέμβριο του 2009 η Επιτροπή θα δρομολογήσει ένα νέο πρόγραμμα αμοιβαίας μαθητείας των δημόσιων υπηρεσιών απασχόλησης, με σκοπό την υποστήριξη των μεταξύ τους προσεγγίσεων σε σχέση με την εξέλιξη των αγορών.  Δεν παραλείπει δε να υπογραμμίσει την ανάγκη διαρκούς μέριμνας σε όλα τα επίπεδα για την ενίσχυση των πιο ευάλωτων ομάδων, στις οποίες δεν πρέπει να παραλείπονται οι «φτωχοί εργαζόμενοι», το πρόβλημα των οποίων  έχει καταστεί οξύτερο σήμερα.